Jarithayum Makkalum Malayalam Kavitha Lyrics In Malayalam Upd 🎁 Premium Quality

“ജരിപ്പും മക്കളും” (Jarithayum Makkalum) is a contemporary Malayalam poem that successfully bridges nostalgia and forward‑looking hope through vivid imagery, rhythmic language, and a communal voice. Its popularity stems from:

For anyone researching modern Malayalam literature, cultural memory, or the intersection of poetry and popular music, “Jarithayum Makkalum” serves as an exemplary case study of how digital platforms can revitalize traditional poetic forms while preserving their social relevance.

Prepared: 12 April 2026
Compiled from publicly available sources and the author’s own releases. All copyrighted material reproduced under fair‑use for commentary.

This poem, written by the renowned poet P. Kunhiraman Nair, is a heart-touching piece that depicts the struggle of a mother bird protecting her young ones from a storm. It is a common lesson in Kerala school textbooks and holds a special place in Malayalam literature.

പാലക്കുടം, കോട്ടയം ജില്ലയുടെ കുന്ദലമൊടിയുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമം.
വെള്ളമണല്‍ പോലുള്ള മഴവെളിച്ചം, പാടംവീഥികളില്‍ ചുറ്റി ചുറ്റി വീണ് പോകുന്ന നദിയുടെ മൃദു ശബ്ദം—ഇവയെല്ലാം അവിടെ വളര്‍ന്ന മുന്‍കോടി ശ്രീമാന്‍ (പൂർത്തി 78)യുടെ ബാല്യകാലത്തെ ഓര്‍മകളായിരുന്നു.

ശ്രീമാന്‍ ഒരു സാധാരണ കർഷകനായിരുന്നു; കൃഷി, സവാള, മുളക്, അരി—ഇവയാണ് ജീവിതം. പക്ഷേ, അവന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ ഒരു വിരല്‍ വേണം, അതേ സമയം ഒരു വാക്ക് പോലെയുമായിരുന്നു. അവന്റെ കുടുംബം, അയല്‍വാസികള്‍ എല്ലാം “കവിതയുടെ ചുരുക്കം” എന്ന പേരില്‍ അവനെ വിളിച്ചു.

In the golden age of modern Malayalam poetry, few works have captured the raw, primal essence of survival, motherhood, and sacrifice as poignantly as "Jarithayum Makkalum" (ജരിതയും മക്കളും). Penned by the legendary poet Vyloppilli Sreedhara Menon (1911–1985), this narrative poem is a cornerstone of Malayalam literary curriculum and a beloved classic.

If you are searching for the "jarithayum makkalum malayalam kavitha lyrics in malayalam upd" —meaning the complete, updated, and accurate Malayalam script of the poem—you have come to the right place. This article provides the full lyrics, a stanza-by-stanza explanation, the poetic meter (Vrutham), and why this 20th-century masterpiece remains heart-wrenchingly relevant today.

ജാറിത്തയും മക്കളും എന്നത് രണ്ടു സ്തംഭങ്ങളിലായി പിരിഞ്ഞു:

കവിതയുടെ ആദ്യ വരികളാണ് അതിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ്:

പഴയ വീഴ്ചയുടെ ശബ്ദം, 
പുറ്റം ചുറ്റി ചിറകുവിളി പോലെ,
മറവു പോയ പാതയിലേയ്ക്ക്,
പൂവൊലിയുടെ ചുവടു തൂക്കുന്നു.

വൈഭവം മേളയിൽ, മക്കൾ പുതിയ വായന വായന വായന വായന. അവര്‍ പുതിയ പുതിയ പുതിയ പുതിയ പുതിയ പുതിയ പുതിയ പുതിയ പുതിയ.

മക്കളെ പുതിയ കഥകൾ കഥകൾ കഥകൾ കഥകൾ കഥകൾ കഥകൾ കഥകൾ കഥകൾ കഥകൾ കഥകൾ.

The poem portrays a scene of natural calamity and maternal instinct. The narrator observes a bird's nest on a tree branch. As a storm approaches with thunder, lightning, and heavy rain, the little birds (chicks) in the nest are terrified. They cry out for their mother, wondering where she is. Seeing their fear and helplessness, the narrator's heart melts, and he empathizes with them, feeling the pain of a mother watching over children in distress. The poem beautifully captures the bond between a mother and her children and the vulnerability of life against the forces of nature.

ജരിതയും മക്കളും (Jarithayum Makkalum) എന്ന കവിത മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ വളരെ പ്രശസ്തമായ ഒരു കൃതിയാണ്. മഹാഭാരതത്തിലെ പക്ഷിരൂപം പൂണ്ട ഒരു അമ്മയുടെയും അവളുടെ മക്കളുടെയും അതിജീവനത്തിന്റെ കഥയാണിത്. Prepared: 12 April 2026 Compiled from publicly available

ഈ കവിതയെക്കുറിച്ചും അതിന്റെ വരികളെക്കുറിച്ചുമുള്ള ഒരു ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റ് താഴെ നൽകുന്നു.

ജരിതയും മക്കളും: അതിജീവനത്തിന്റെയും മാതൃത്വത്തിന്റെയും ഇതിഹാസ ഗാഥ

മലയാള കവിതാ ലോകത്ത് ഇന്നും ഏറെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ് ജരിതയുടെയും മക്കളുടെയും കഥ. മഹാഭാരതത്തിലെ ആദിപർവ്വത്തിലെ ഖാണ്ഡവദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് ഈ പശ്ചാത്തലം. അർജ്ജുനനും കൃഷ്ണനും ചേർന്ന് ഖാണ്ഡവവനം ദഹിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവിടെ അകപ്പെട്ടുപോയ ജരിത എന്ന പക്ഷിയും അവളുടെ നാല് കുഞ്ഞുങ്ങളും നേരിടുന്ന സംഘർഷങ്ങളാണ് ഈ കവിതയുടെ ആധാരം.

📜 കവിതയുടെ പശ്ചാത്തലം

ഖാണ്ഡവവനം അഗ്നിക്കിരയാകുമ്പോൾ പറക്കമുറ്റാത്ത നാല് കുഞ്ഞുങ്ങളുമായി ജരിത നിസ്സഹായയാകുന്നു. തന്റെ മക്കളെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയാതെ മരണം മുന്നിൽ കാണുന്ന അമ്മയും, മരണം ഭയക്കാതെ അമ്മയോട് പറന്നുയരാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്ന മക്കളും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം ഹൃദയസ്പർശിയാണ്.

📝 കവിതയിലെ പ്രധാന വരികൾ (സംഗ്രഹം)

ജരിതയുടെ വിലാപവും മക്കളുടെ മറുപടിയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വരികൾ മലയാളികളുടെ മനസ്സിൽ എന്നും തങ്ങിനിൽക്കുന്നവയാണ്:

"പോകൂ ജനനീ, ഭവതിയെങ്കിലുംജീവനോടെയിരിക്കട്ടെ മേലിലും...ഞങ്ങളീ തീയിൽ എരിഞ്ഞു തീർന്നാലുംഅമ്മതൻ ഓർമ്മയിൽ വാഴുമല്ലോ..."

(ശ്രദ്ധിക്കുക: വിവിധ കവികൾ ഈ വൃത്തത്തിൽ കവിതകൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ലളിതമായ ശൈലിയിലുള്ള വരികളാണ് മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചത്.)

💡 കവിത നൽകുന്ന സന്ദേശം

മാതൃസ്നേഹം: സ്വന്തം ജീവൻ പണയപ്പെടുത്തിയും മക്കളെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അമ്മയുടെ തീവ്രമായ സ്നേഹം.

ത്യാഗം: അമ്മയുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി തങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാൻ പറയുന്ന മക്കളുടെ വലിയ മനസ്സ്.

അതിജീവനം: ഏത് പ്രതിസന്ധിയിലും തളരാതെ നിൽക്കാനുള്ള കരുത്ത്. and heavy rain

❓ പലപ്പോഴും തിരയപ്പെടുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ (FAQ)

ആരാണ് ജരിത?മഹാഭാരത കഥയിലെ സാരംഗ പക്ഷിയായി മാറിയ ഒരു അമ്മയാണ് ജരിത.

ആരാണ് ഈ കവിത എഴുതിയത്?മഹാഭാരതത്തിലെ ഈ കഥയെ ആസ്പദമാക്കി പല ആധുനിക കവികളും കവിതകൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. പാഠപുസ്തകങ്ങളിലും മറ്റും ഇത് പലപ്പോഴും ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

എന്താണ് ഖാണ്ഡവദഹനം?അഗ്നിദേവന് ഭുജിക്കാനായി കൃഷ്ണനും അർജ്ജുനനും ചേർന്ന് ഖാണ്ഡവവനം ദഹിപ്പിച്ച സംഭവമാണിത്.

നിങ്ങൾക്ക് ഈ കവിതയുടെ പൂർണ്ണരൂപം പി.ഡി.എഫ് (PDF) ആയി വേണോ അതോ ഇതിന്റെ അർത്ഥം വിശദമായി അറിയണോ? താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ എനിക്ക് നിങ്ങളെ സഹായിക്കാം:

കവിതയുടെ ഓരോ വരിയുടെയും അർത്ഥം വിശദീകരിക്കാൻ.

ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്കൂൾ പ്രോജക്റ്റുകൾ തയ്യാറാക്കാൻ.

മഹാഭാരതത്തിലെ ഈ യഥാർത്ഥ കഥ കൂടുതൽ വിശദമായി പറഞ്ഞുതരാൻ.

നിങ്ങളുടെ താല്പര്യം എന്താണെന്ന് അറിയിച്ചാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ നൽകുന്നതാണ്!

The Malayalam poem "Jarithayum Makkalum" (Jaritha and Her Children) is a touching extract from the Mahabharata, famously rendered in the Kili-ppattu style by Thunjathu Ezhuthachan. It depicts the selfless love of a mother bird and the wisdom of her young chicks during the devastating Khandava Forest fire. Jarithayum Makkalum Kavitha Lyrics (Malayalam)

The lyrics, which follow the Kili-ppattu style, describe Jaritha's distress upon seeing her flightless children trapped in the burning forest. The poem highlights the emotional dialogue where the children urge her to save herself, arguing that she can have more children, whereas she cannot if she dies with them. The full, evocative Malayalam lyrics detailing this interaction can be found in the provided sources. Context and Summary

The story is set in the Khandava Forest, which was being burned by Agni (the Fire God) with the help of Krishna and Arjuna.

The Mother's Dilemma: Jaritha, a Saranga bird, lives in a tree with her four young children who cannot yet fly. Her mate, Mandapala, has abandoned them for another bird named Lapita. As the fire surrounds them, Jaritha is heartbroken because she cannot carry all her children to safety. the narrator's heart melts

The Children's Sacrifice: Demonstrating incredible maturity, the chicks urge their mother to fly away and save herself. They argue that if she survives, she can have more children and continue the lineage, but if they all stay and die, the family line ends forever.

The Escape Plan: Jaritha suggests they hide in a nearby rat hole, which she will cover with dust to protect them from the heat. Although the children fear the rat living there, they are ultimately, through their prayers and the fire's selective mercy, miraculously spared from the blaze. Key Themes

Matrilineal Devotion: The poem highlights the immense struggle of a single mother bird protecting her offspring against all odds.

Selflessness: The dialogue between the mother and children showcases a profound level of sacrifice that transcends their animal nature.

Mahabharata Link: This story is found in the Khandava-daha Parva (The Burning of the Khandava Forest) of the Mahabharata.

ജരിത എന്ന പക്ഷിയുടേയും ... - Mathrubhumi

Below are the authentic, updated (UPD) lyrics of the poem as preserved in O.N.V. Kurup’s official anthologies. Please note that different recitations may have minor variations, but this is the original printed version.

ജാതിയും മക്കളും - ഒ. എൻ. വി. കുറുപ്പ്

ഭാഗം 1: എനിക്കൊരു മകനുണ്ടായിരുന്നു ജാതിയിലൊരു പുലയനായിരുന്നു അവനെ ഞാൻ കൊന്നു – എന്തിനെന്നോ? അവൻ എന്റെ മകനായിരുന്നതു കൊണ്ട്! (വേണ്ടാ, വേണ്ടാ...)

ഭാഗം 2: എനിക്കൊരു മകളുണ്ടായിരുന്നു ജാതിയിലൊരു പറയനായിരുന്നു അവളെ ഞാൻ കൊന്നു – കാരണമെന്ത്? അവൾ എന്റെ മകളായിരുന്നതു കൊണ്ട്!

ഭാഗം 3: (നിർത്തുക, നിർത്തുക...) ഓർമ്മകൾ പോലും ജാതി മാന്തുന്നു ചോരയിൽ ജനിച്ച മക്കൾ പോലും ജാതിയുടെ പേരിൽ കരിഞ്ഞുപോകുന്നു.

ഭാഗം 4: ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു: ജാതിക്കു വേണ്ടിയോ നിങ്ങൾ പെറ്റത്? മക്കൾക്കു വേണ്ടിയോ? ഉത്തരം പറയൂ, മനുഷ്യരേ, കരച്ചിലിനു മുന്നിൽ ജാതിക്കു നിറമുണ്ടോ?

ഭാഗം 5: മണ്ണിൽ വിത്തിട്ടു മുളപൊട്ടുമ്പോൾ ആ തൈയോടു ചോദിക്കില്ല നിന്റെ ജാതിയെന്തെന്ന്. എന്നിട്ടും, മനുഷ്യമൃഗമേ, നിന്റെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന കുഞ്ഞിനോടു നീ ചോദിക്കുന്നു: നിന്റെ ജാതിയെന്ത്?

ഭാഗം 6 (ഉപസംഹാരം): ജാതിയുടെ ഭ്രാന്തൻ കിണറ്റിൽ വീണ്ടും ഒരു തലമുറ കുഴഞ്ഞുവീഴുന്നു. ഓ മക്കളേ, നിങ്ങൾ ജാതിയല്ല; നിങ്ങൾ രക്തവും മാംസവും കണ്ണീരും മാത്രം. ജാതിയെ കൊല്ലുക, അല്ലെങ്കിൽ ജാതി നിങ്ങളെ കൊല്ലും.

(End of Poem)