എന്റെ മടിയിൽ തലവെച്ചു നീ എന്റെ തോളിൽ കാല്വെച്ചു നീ ഇനിയെന്തിനു നമുക്കിനി വേണ്ട വിളക്കും വാതിലും?
ഇന്നലെ നമ്മുടെയും വഴി ഇന്ന് നമ്മുടെയും വഴി നാളെ നമ്മുടെ മക്കളുടെ മാത്രം ഇനി നമുക്കെന്തിന് വേണ്ട വഴി?
ഒരു വരിക്ക് രണ്ടു കിളികൾ ഒരു മരത്തിൻ കീഴെ രണ്ടു പൂക്കൾ മണിയടിച്ചാൽ പള്ളിയിൽ ഒന്നിച്ചു പോകാൻ രണ്ടു കാലുകൾ.
**ഒരു പാട്ടു
ജരിതയും മക്കളും എന്ന മനോഹരമായ മലയാള കവിതയുടെ വരികളും അതിനു പിന്നിലെ പശ്ചാത്തലവും ഈ ലേഖനത്തിലൂടെ വായിക്കാം.
മഹാഭാരതത്തിലെ ഖാണ്ഡവദാഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ് "ജരിതയും മക്കളും" എന്ന കവിതയ്ക്ക് ആധാരമായിട്ടുള്ളത്. ജരിത എന്ന പക്ഷിയും അവളുടെ നാല് കുഞ്ഞുങ്ങളും അഗ്നിയിൽ നിന്നും അതിജീവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കഥയാണിത്. പറക്കമുറ്റാത്ത തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു അമ്മയുടെ വത്സല്യവും ആകുലതകളും ഇതിൽ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.
ജരിതയും മക്കളും കവിതയുടെ വരികൾ
ശാഖാഗ്രതപസ്സു ചെയ്യും പടുവൃക്ഷമേശാഖികളുരസി നീ കത്തുകില്ലേ?കത്തുമീക്കാട്ടിലെൻ കുഞ്ഞുങ്ങളെയെവിടെവെച്ചാശ്വസിപ്പിക്കേണ്ടു ഞാനമ്മ?
ചിറകു മുളക്കാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങൾ എൻ ചാരെചിറകു കരിഞ്ഞൊരു ഞാനുമുണ്ട്ചുറ്റും കനൽ പടരുന്നൊരീ വേളയിൽമക്കളെ എങ്ങോട്ടു മാറ്റും ഞാൻ? jarithayum makkalum malayalam kavitha lyrics in malayalam
കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ ചുടുചാമ്പലാകുന്നുമണ്ണിൽ വിരിയുന്നു അഗ്നിപുഷ്പംമാതൃത്വത്തിൻ നെഞ്ചുരുകും വിളികൾകേൾക്കാതെ കത്തുന്നു കാട്ടുതീ ഇന്ന്. കവിതയുടെ സാരം
അതിജീവനം: മരണം മുന്നിൽ കാണുമ്പോഴും കുഞ്ഞുങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ പ്രയത്നിക്കുന്ന അമ്മപ്പക്ഷിയുടെ കരുത്ത് ഈ വരികളിൽ കാണാം.
നിസ്സഹായാവസ്ഥ: ചിറക് മുളക്കാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളെ എടുത്ത് പറക്കാൻ കഴിയാത്ത ജരിതയുടെ അവസ്ഥ വായനക്കാരുടെ ഉള്ളുലയ്ക്കുന്നതാണ്.
ദൈവിക ഇടപെടൽ: പുരാണപ്രകാരം കുഞ്ഞുങ്ങൾ അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുകയും അവർക്ക് അഗ്നിയിൽ നിന്നും മോക്ഷം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഈ കവിത ആ ഭക്തിയേക്കാളുപരി മാതൃസ്നേഹത്തിനാണ് മുൻഗണന നൽകുന്നത്.
മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ പ്രാധാന്യം
മലയാളത്തിലെ സ്കൂൾ പാഠ്യപദ്ധതികളിൽ ഉൾപ്പെടെ പഠിക്കാനുള്ള ഈ കവിത ലളിതമായ പദപ്രയോഗങ്ങൾ കൊണ്ടും ആഴമേറിയ അർത്ഥം കൊണ്ടും ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഇതിഹാസങ്ങളെ സാധാരണക്കാരന്റെ കണ്ണിലൂടെ നോക്കിക്കാണാൻ ഇത്തരം കവിതകൾ സഹായിക്കുന്നു.
കുട്ടികൾക്ക് ചൊല്ലിപ്പഠിക്കാനും സ്റ്റേജ് മത്സരങ്ങൾക്കും ഏറെ അനുയോജ്യമായ വരികളാണിവ.
കവിത: "ജരിതയും മക്കളും" "Jarithayum Makkalum" has had a significant impact on
അവൾ ചന്ദനത്തല്ലി പോലെ മൃദുവായി,
കാലത്തിന്റെ നാരുകൽ അതിന്റെ തൊലിയിൽ കറങ്ങി;
ഐശ്വര്യമെന്നല്ല—അവളുടെ കൈകളുടെ വേലിയിലാണ്,
താരിഫിന്റെ പാട്ട് ഒരു നഷ്ടമായ് പിറക്കി.
മുക്കാലിൽ മുല്ലപ്പൂവ്റെ ഓരോ സ്മിതത്തിൽ,
കണ്ണീരിന്റെ വിത്തുകൾ നിശബ്ദമായി നിറഞ്ഞ്;
രാത്രിയുടെ ഗുസ്തിയിൽ ഉറങ്ങുയർന്നില്ലാതെ,
മക്കളെ കൊണ്ട് അവൾക്കുണ്ടായിരുന്ന വാക്കുകൾ തീർത്തു.
ആഹ്, മക്കൾ—പുതിയ രാവിലെ ദീപങ്ങൾ,
നേരമേറിയ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ശബ്ദമേ, ചെറു കൈകൾ;
ജലരേഖകളായി പാടിനൽകിയ സ്വപ്നങ്ങൾ,
അവരും പൂർണ്ണമാകാൻ അവൾക്കു വഴിയൊരുക്കി.
ഒരിക്കൽ അവർ ചിരിച്ചു, കുളിരുള്ള ഹൃദയം തുറന്ന്,
അവളുടെ കാലങ്ങളിലെ ചരിതം മങ്ങിയപ്പോൾ;
അവർ പാടിയൊരു പാട്ടിൽ അവളുടെ മുഖം മിനുക്കി,
കാലം ഒരു സ്നേഹം പോലെ മന്ദഹസിച്ചു.
വർഷങ്ങൾ പോയി — വീഞ്ഞിന്റെ സുഗന്ധം പോലെ ഫലിച്ചു,
മറമൊഴികളായി കുട്ടികളുടെ ശബ്ദം നിറഞ്ഞു;
ഞാൻ കണ്ടു — ഒരാന്ധകാരം മ്പോലും ഇല്ലാതായി,
ജരിതയുടെ കണ്ണിൽ ഇനി സൃഷ്ടിയുടെ നിറം മാത്രം.
അവൾ പറഞ്ഞു: "ജീവിതം ഒരു തുകതുണ്ടാണ്, മകളേ, മകനേ,
അതിലേക്കു നിങ്ങൾ പണിയുക—ഒരസൂക്ഷ്മമായ ആഹ്ലാദം;
എന്റെ പഴുപ്പ്, എന്റെ പുണ്യം, എല്ലാം കൈമാറി,
നിങ്ങളിലെ അവയെ വിളർന്നുവളരിക്കുക."
അവരടങ്ങിച്ചൊരു രാത്രി, നക്ഷത്രങ്ങൾ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ,
അവളുടെ ശ്വസനത്തിൽ ഒരു പ്രാർത്ഥന ലയം നേടി;
മക്കൾ വട്ടം എടുത്ത് കണ്ണീരൊഴിച്ച് പല്ലവി പാടിയപ്പോൾ,
ജരിതയുടെ കൈകൾ മാറ്റിയെഴുതി, സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് വിട.
ശേഷം ഒരു പുതുവഴി തുറന്നു — മക്കളുടെ ജീവിതരേഖയിൽ,
അവളുടെ മിഴികളിൽ സൂര്യന്റെ വെളിച്ചം പതിച്ചു;
ജരിതയുടെ ലോകം മൃദുലമാക്കി ചിന്തയിലെ വിളക്ക് പോലെ,
അവൾ മര്യാദയോടെ വിടപറഞ്ഞു—വളർച്ചയുടെ ഹൃദയമേറ്റു. offering insights into the human condition
കവിതയുടെ അവസാനത്തിൽ, മഴപെയ്തു; മക്കൾ മൂടിവെച്ചൊരു പാലക്കുത്തി,
അവളുടെ ഓർമ്മകളിൽ പുഷ്പം പൂത്തതാണ് ഇപ്പോൾ;
ജരിതയും മക്കളും—ഒരു തിരശ്ശീലക്കെട്ട് ജീവിതത്തിന്റെ,
ആ പാട്ടിൽ നാം കേൾക്കുന്നത് പുതിയൊരു ഉണർവ് മാത്രമാണ്.
ജരിത്തായും മക്കളും
Jarithayum Makkalum
എന്റെ ജരിത്തായും മക്കളും മധുരമേറിയ വാക്കുകൾ പറയും ചിരിക്കുന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്റെ ഹൃദയം കീഴടക്കും
എന്റെ മക്കളുടെ ചിരി കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെ ജീവൻ പോലും മധുരമാകും അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ കാണാം എന്റെ ഭാവിയുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ
(Translation)
My old age and children Speak sweet words With laughing eyes Conquer my heart
When I hear my children's laughter My life becomes sweet In their eyes, I see My future dreams
"Jarithayum Makkalum" stands out as a compelling piece of Malayalam poetry, offering insights into the human condition, individuality, and the interplay with the community. Its themes and emotional resonance continue to engage readers and scholars of Malayalam literature. For specific lyrics or detailed analyses, consulting dedicated literary resources or scholarly works on Malayalam poetry would be beneficial.
"Jarithayum Makkalum" has had a significant impact on Malayalam literature and poetry. It is often cited as an example of modern Malayalam poetry's capability to engage with universal themes while maintaining a deep connection to the local and the personal.